Ik heb van de taxicentrale Amsterdam nog geen reactie gehad op mijn stukje van verleden week. Hierin deed ik het voorstel om met een goed plan van mij het hele taxiprobleem in een half jaar op te lossen. Ze konden me mailen maar tot nu toe niets ontvangen. Dit terwijl de Amsterdamse taxichauffeurs tot de slechtste van Europa worden gerekend door de Duitse automobielvereniging. Het is weer een mooie reclame voor mijn stad.

Net als een stukje dat ik vanochtend in de Telegraaf las over zakkenrollers in de trein naar Schiphol, tientallen mensen komen leeggeplukt in Amsterdam aan. Een paar weken geleden heb ik het zelf mee gemaakt in de metro van Parijs en ik kan vertellen dat je er vreselijk agressief van word. Bij mij is het gelukkig allemaal goed af gelopen omdat slechts mijn telefoon weg was.

Een goed plan van de gemeente is natuurlijk ook om wiet de status van harddrugs te geven. Zoals al jaren bekend, is de wiet die ik vroeger wel eens rookte niet meer te vergelijken met dat spul wat je tegenwoordig kan krijgen. Dat is dan ook duidelijk te zien aan een hoop mensen die helemaal verdoofd door de stad lopen te struinen. Of rijden zoals het leger fietstaxi’s waarvan er elke ochtend verschillende in mijn buurt in de coffeeshop zitten voordat ze de weg op gaan.  Dat geouwehoer van de zogenaamde voorstanders van drugs gebruik die elke keer aan komen met het feit dat alcohol ook gevaarlijk is en veel leed veroorzaakt, komt me ondertussen ook mijn oren uit. Ik zou zeggen boek eens een vakantie naar Mexico o.i.d. waar ze vanochtend weer 35 doden hebben gevonden. Slachtoffers in de al jaren durende drugsoorlog. Maar ik denk dat je een heel stuk dichter bij huis ook genoeg rotzooi kunt vinden in het zogenaamde vredelievende drugswereldje.

Hoort dit allemaal bij een grote stad zoals sommige mensen geregeld tegen me zeggen of ben ik gewoon een ouwe zak aan het worden en moet ik niet zo zeuren.

Amsterdam

07-10-2011