Berlijn

Een paar jaar geleden ben ik met mijn zoon een paar dagen in Berlijn geweest. Eerlijk gezegd was het absoluut geen succes. Wij hadden het zo als altijd gezellig met z,n tweeën maar voordat we naar Berlijn kwamen, waren we in Polen geweest waar we het concentratiekamp Auschwitz hadden bezocht. Dit had op ons beide een verpletterende indruk gemaakt. Dus misschien niet helemaal de goede timing om daarna een bezoek te brengen aan Berlijn.  Het was toen en nu toch de zetel van de macht. Omdat je in de hoofdstad van Duitsland in elke straat of plein wel iets ziet wat je aan de oorlog doet denken, is het niet de tweede dan is het wel de koude, vond ik het zeker na het bezoek aan Auschwitz een mateloos deprimerende stad. Ik was blij dat ik er weg was. Laat ik voor op stellen dat ik zeker geen hekel  aan Duitsers heb en ik ga er graag op vakantie. Maar ze hebben het natuurlijk wel gedaan. Ze waren wel de aanstichters van verschrikkelijk veel leed en talloze doden.

Maar natuurlijk moeten we verder met de wereld en het leven  en ik ben ook niet het mens die wil dat we over pakweg zeven honderd jaar of zo, nog lopen te zeiken over de tweede wereld oorlog.  Kortom ik heb dus weer een reisje naar Berlijn geboekt. Een tweede kans reis zal ik maar zeggen. Want al kon ik af en toe door de nog steeds zichtbare kogelgaten, oorlogsmonumenten en het in mijn hoofd klinkende gestamp van laarzen en vurige toespraken de stad niet duidelijk zien. Ik zag wel dat het er op sommige plekken prachtig en heel gezellig uit zag. En je kon er lekker eten en het Duitse bier heb ik ook geen problemen mee.

Nu maar hopen dat ik niet net als Duidtje, een van onze gastcolumnisten de hele tijd het liedje Over de Muur van het klein Orkest in mijn hoofd  heb en op elke plek in zingen uit barst. http://www.ronaldofferman.nl/VielendankfurdieGedachtnis.htm   .

Ik ga pas aan het eind van de maand en op één Mei ga ik weer terug. Nadat ik geboekt had besefte ik dat er op een mei altijd veel demonstratie,s en rellen zijn van anarchisten, autonomen en andere linkse jongens en meisjes, dit ter viering van de dag van de arbeid..

Zal je zien dat ik daar weer tussen in kom te staan en dat ze natuurlijk denken dat ik een dik, vet, kapitalistisch zwijn ben.

Ik laat het jullie weten als ik terug ben.