Cold (case) reading

Mijn beide oma’s die als engeltjes over mij waken, dat wil ik. Ben er ook gewoon van overtuigd dat het zo is. Beide dames hebben respect, ontzag en liefde als herinnering bij mij achtergelaten en alle andere mooie nostalgische feitjes die ik mijn kinderen over hen vertel, heb ik waarschijnlijk in de loop der jaren er gewoon bij gefantaseerd. Nostalgie klinkt mooi, maar staat gewoon voor ouderwets, oubollig en gedateerd. Dus om de schoonheid en het gevoel die het woord uitstraalt wat kracht bij te zetten, maak ik het verleden waarschijnlijk mooier dan het eigenlijk was, puur om de intensiteit van de herinnering te borgen.

Spiritueel, zweverig wat het ook is, ik wilde eigenlijk wel wat meer zekerheid dan mijn eigen ‘finger spitzen geful’. Wetenschappelijk gezien raakt het ‘engeltjes op schouder’ verhaal uiteraard kant nog wal, maar wellicht met wat meer bewijs betreffende het bestaan van een hiernamaals kon ik mezelf ietwat geloofwaardiger maken. Dus nam ik een medium in de arm om via een ‘cold reading’ de aanwezigheid van mijn omaatjes te bevestigen. Verwondering, bevreemding, ontsteltenis, een kleine greep uit de sensaties die me tijdens deze openbaring ten deel vielen.

Het medium dat dezelfde werkwijze als Char (Het RTL4 medium)hanteerde heette me welkom in zijn roodgeverfde kantoor. De uiteenzetting van de psychologische functie achter deze kleur; afbraak van het oude om plaats te maken voor het nieuwe, vond de man belangrijk genoeg om mij als introductieverhaal minstens tien minuten naar de opvallende muur te laten kijken.

Daarna begon plotsklaps de reading, want hij kreeg een letter door.

Een P of een B? Uiteraard was ik volkomen gefixeerd op mijn twee grootmoeders en kon in geen van beide namen (voor/achter en getrouwde naam) deze letters ontdekken. Het medium bleef me bestoken met vragen, maar niets wees op een aanwezigheid van beide dames. Ik was confuus…wie zat er dan als engeltje op mijn schouder? Of er nog meer overledenen waren waar ik de P of de B aan kon koppelen. Dat kon ik wel, maar die wilde ik niet op mijn schouder hebben, dus hield ik wijselijk mijn mond. Het medium vroeg me in uiterste concentratie te gaan, zodat hij door zou krijgen welke geest zich zo dominant om me heen waande. Want dat er een sterke energie rond mij zat, dat was niet meer te ontkennen. Ik vroeg of er wellicht nog een letter door kon komen…nu bleven we volkomen in het duister tasten. De man draaide zijn ogen van links naar rechts en kwam met de letter A. Ap, Ab, Pa, Ba,….Het klonk als een soort baby gebrabbel en ik schoot in de lach. Hij vroeg me waarom ik lachte en ik zei hem dat het me aan een baby deed denken. Zijn gezicht klaarde op en hij vroeg me of ik ooit een miskraam had gehad…dat was niet het geval. Een abortus dan? Nee ook niet. De man werd wanhopig…wie was het toch? Daar ik geen enkele vorm van energie rond mij voelde en ik het zielig voor de man begon te vinden, vertelde ik hem dat ik ooit wel eens een spontane heftige bloeding had gehad. De doorbraak voor de man. Hij wist het nu….de B en de A, stond voor Baby en dit ongeboren als zo vroeg afgestoven vruchtje was de energie die het engeltje op mijn schouder moest zijn….of ik een zakdoek nodig had….

Ik heb hem niet betaald. Voor een bloedvlek op mijn schouder trek ik mijn knip niet open. Trouwens een ander woord voor oma isBes. Staat de A gewoon voor Alle twee. Zet ik mijn eigen nostalgie wel weer kracht bij.

Duidtje