De biografie van Keith Richards

Ik ben de biografie van de gitarist van de Rolling Stones, Keith Richards, aan het lezen. Interessant. Vroeger was ik helemaal gek van The Stones. Elk concert dat er was daar ging ik heen, soms zelfs wel een paar keer achter elkaar als ik de kans kreeg. Ik had alle platen zelfs de platen die ik niet zo goed vond kocht ik ook. Al was het maar om de boel compleet te hebben. Maar nadat ik de The Stones in 1995 in Paradiso heb gezien, waar ik met veel mazzel was binnen gekomen, nam het enthousiasme een beetje af. Niet omdat dat concert slecht was, zeker niet, het was het beste wat ik ooit van The Stones gezien heb. Misschien was dat het wel. Ik heb ze daarna nog verschillende keren gezien maar dat kon niet aan dit optreden tippen.

De biografie die ik aan het lezen ben is uit gekomen in 1993. Dus het is al een oudje. Maar omdat ik niet meer zo met muziek bezig ben, ( ik heb zelfs al mijn platen weggedaan )is het wel weer leuk om te lezen. Al de nummers waar ze het over hebben en wanneer die opgenomen zijn dat doet mijn bloed toch weer sneller stromen. Maar er staan ook veel dingen in die me verbazen. Ze praten over sommige nummers alsof er helemaal niets aan was terwijl ik dat juist erg goed vond en anders om natuurlijk. Black and Blue met de single Hot Stuff, vonden ze zelf een van hun mindere platen terwijl ik die wel goed vond bijvoorbeeld.

Maar ook lees ik met verbazing over het eigenlijk zeer saaie geklets over verdovende middelen. Hoe kwam Keith er aan, waar haalde hij het vandaan als hij weer in een ander land zat. Hoe smokkelde Keith al die drugs die hij zogenaamd zo hard nodig had. Bij wie kocht hij het en met wie gebruikte hij het. Is zijn kind overleden door zijn fout omdat een junk was. Het gaat maar door. Wat kan het mij eigenlijk schelen. Ik heb niets met drugs, ik heb vroeger behoorlijk geblowd maar ook dat vond ik op een gegeven moment zo saai dat ik dat ook nooit meer aan raak. Ik heb net zoals zoveel mensen er veel mensen aan dood zien gaan. Hij ook maar dat is ook niet zo bijzonder.

Nou weet ik wel dat Keith Richards jaren op nummer één heeft gestaan op de dodenlijst van de eerstvolgende muzikant die zou sterven door de drugs. Maar naarmate het boek vordert begint het me toch ook wel een beetje op mijn zenuwen te werken.

Maar goed The Stones bestaan nog steeds en als je het boek leest is dat erg verbazingwekkend. En natuurlijk is het nog steeds erg goede muziek.

Kijk maar op you tube.

YouTube - Rolling Stones. Gimme Shelter.Paradiso.1995.STEREO