Damslaper, damschreeuwer, damrakkertjes, dambreuk, dambord, dam tot dam, Amsterdam en nog zoveel andere plaatsnamen , damwand, Naatje van de dam, er zijn honderden woorden met dam er in, maar dambrander is de aller nieuwste. Ik vind het geen mooi woord. Het klinkt als iets wat niet echt is. Terwijl de man die nu de naam dambrander heeft wel degelijk echt dood is.

De eerste keer dat ik iemand zag die zichzelf in brand stak was net als de andere keren dat ik dat gezien heb op de televisie. Ik was nog  jong dus het is al erg lang geleden. In het journaal zag ik een boedistische monnik in een oranje jurk op een plein zitten. Ik denk nu dat het een Tibetaan was die protesteerde tegen de Chinese overheersing van zijn land. Hij pakte een jerrycan met benzine gooide die doodkalm leeg over zijn hoofd, schudde nog even met de jerrycan om de laatste druppels er uit te halen, pakte een doosje lucifers uit een doosje en voor dat hij de lucifer goed en wel aanhad stond de man in de fik. Ik zal niet in details treden maar het was een vreselijk gezicht. Net zoals ik jaren geleden de mensen met een brandende autoband om hun nek, in Zuid-Afrika als ik me niet vergis, een vreselijk gezicht vond. En verleden week een man met een kleine jongen in Ivoorkust die, terwijl ze levend in de brand stonden ook nog even werden afgerost met lange houten knuppels.  Gelukkig was het allemaal op televisie.

De dambrander heb ik ook gezien op televisie. Ik ben erg blij dat ik er niet bij stond zoals die andere tientallen mensen. Het lijkt me een traumatische ervaring die je voorlopig niet van je netvlies krijgt.

Wat ik ook zag op de televisie was een landgenoot van de dambrander, ook een Iranese asielzoeker die uitgeprocedeerd was, die zei dat de dambrander nu voor eeuwig vrij zou zijn. Hij was ontsnapt omdat hij dood was. Laten we dat dan maar hopen voor hem anders is het helemaal zo nutteloos.

Ronald M.Offerman

Amsterdam 09-04-2011