De mussen

Lopend langs de speeltuin waar ik met jou vaak zat,

Jij die daar altijd cola, snoep en vieze handen kreeg

en waar ik droomde dat het leven altijd zo bleef

Omdat ik met jou altijd zo veel plezier in het park had

Waar jij zo klein, verbaasd keek naar de mussen

Die brutaal landde op onze broodjes of onze koek

Waarna jij met je handen klappend naar ze sloeg

Maar jij bent groot en de mussen zijn uit gestorven

                                                                      ondertussen.

Lopend langs de speeltuin waar alles hetzelfde is

Alleen andere ouders en andere kinderen dan

Besef ik dat ik die tijd met jou zo mis

Want niets ter wereld kon verhinderen

Dat jij groeide en mijn leven nu, veel leger is

Maar zo gaat dat met kleine kinderen.