De muur in Amsterdam en olifanten.

Leuk die beelden van die olifanten door de hele stad. In het centrum staan honderd olifanten in allerlei kleuren en standen en dat vind ik een erg leuke  aanwinst.

Helemaal op het museumplein en omgeving fleurt de boel heel erg op. Want hoe we het ook wenden of keren Amsterdam en trouwens ook de Amsterdammers zelf, waaronder ik , mogen onze ogen uit hun kop schamen hoe dat plein er nu al jaren bij ligt. Wat een puinzooi is het toch in die buurt. De ellende begint al in de van Baerlestraat waar langs de oude Rijkspostspaarbank een grote schutting is geplaatst. Hij staat op de stoep en de voetgangers worden geacht zich tussen deze schutting en het fietspad te wringen. Wat hier en daar levensgevaarlijk situatie,s oplevert.  Er komt daar een groot hotel. Dat hebben we nodig in de stad, althans  volgens de mensen die het weten kunnen.

Het Stedelijk museum kunnen we al jaren niet meer in. Ik hoop dat ik dat in mijn leven nog mag meemaken. Maar ook daar kunnen we amper langs omdat daar ook een metershoge schutting staat. En als klap op de vuurpijl staat er een paar honderd meter verder om het Rijksmuseum ook al een giga schutting. Ik las dat één op de zeven Berlijners de muur graag terug zouden willen. Nou als ze echt heimwee hebben dan kunnen ze hier wel even komen kijken. Wij hebben genoeg metershoge blinde muren waarachter al vele jarenlang allerlei onbegrijpelijke zaken gebeuren. Maar goed het rijksmuseum kan je tenminste nog wel in. Dat heb ik laatst nog gedaan, maar daar werd ik ook al niet blij van. De nachtwacht vond ik in zo een armetierig zaaltje hangen. Maar ja, dat is alleen tijdens de verbouwing. Hoe lang die ook mag duren. We zijn nu een jaar of tien verder en nog loopt iedereen te zeiken over die onder doorgang. Gooi dat ding gewoon dicht en maak daar de ingang en de kassa,s zoals volgens mij het oorspronkelijke plan van de architect was.

Dat kleine stukje om fietsen moet toch geen probleem zijn. Die onderdoorgang was toch ook niet het prettigste stukje van de stad. Alles stinkend en onder de duivenstront en allerlei rare straatmuzikanten waar je bij sommige als je niets gaf, bijna niet aan kon ontsnappen.

Maar goed die olifanten die fleuren de boel tenminste een beetje op. Maar die blijven maar een korte tijd. Ik geloof tot twaalf november en dan worden ze geveild tegen het uitsterven van de Indiase olifant. Als je lang naar die beesten kijkt dan zou je er vrolijk van kunnen worden.

Maar dat is bij mij weer niet gelukt.