Nooit lees ik de tekens aan de wanden
Veel te vaak zijn mijn vrienden zo ver weg
Ik ga door de wereld met lege handen
En het meeste is nonsens wat ik zeg
In mijn gedachten vallen regelmatig gaten
Wil niet te diep in gaan op elk goed gesprek
Vaak ook geen zin om verder nog te praten
Ook al lijk ik vreselijk goed gebekt
Mensen sterven met alleen maar vrienden
En ik verbaas me er dan over hoe dat mogelijk is
Ik hou slechts van een handjevol beminden
Vaak degenen die blij zijn dat er ook de stilte is