Dolende voorouders, deel één  

Soms staan er berichten in de krant die me heel erg verbazen. Sommige artikelen roepen zoveel vragen bij me op dat ik er dagen over na kan denken om een antwoord te vinden. Een van de vragen die dan bij me opkomen is dan vaak, is de wereld bevolkt door louter krankzinnigen of ben ik nou zo een cynisch mens.

Van de week was er een delegatie van Aboriginals in Nederland. Daar staat dan altijd bij dat dat de oorspronkelijke bewoners zijn van Australië. Alsof niet iedereen dat weet. Zij kwamen wat botten en schedels van hun voorouders ophalen. Die lagen hier al enkele eeuwen in een of ander museum, maar die werden blijkbaar in het land van herkomst nog steeds gemist. De Aboriginals zeiden dat de geesten van die voorouders nog steeds dolende waren. Zij zorgden niet alleen hier maar ook in Australië voor problemen omdat ze nog steeds hun rust niet hadden gevonden

Nou respecteer ik natuurlijk een ieder zijn geloof, religie, overtuiging, ideeën, traditie, s en wat er nog meer mag zijn. Maar bij deze dacht ik onbewust toch weer, tjonge,tjonge,  wat een slap geouwehoer. Waar hebben we het over. Een tijd terug waren er ook een paar Ghanese priesters die kwamen een eeuwen oud hoofd ophalen. Na het sprenkelen van een liter jenever is het hoofd terug gegaan naar land van herkomst. Er is ook eens een hele toestand geweest over een eeuwen oude Eskimo die per se weer terug moest om zijn geest tot rust te laten komen op de eeuwige ijsvlaktes in het zogenaamde hiernamaals. Daar hebben ze schijnbaar geen gat in de ozon laag of Global warming. Mijn zegen hebben ze hoor. Kom maar ophalen. Ik ben er niet aan gehecht.

Ik vraag me dan wel altijd af hoe het dan met mijn voorouders is. Die zijn echt niet allemaal gestorven in bed en al helemaal niet in het land waar ze geboren zijn.

Hier in Nederland kan ik het graf van mijn overgrootvader nog vinden maar verder terug in de tijd is het al veel moeilijker. Al liggen er in de oude kerk ook een paar Offermannen. Maar de meeste van de graven van mijn voorouders zijn geruimd, vernield, geborgen of op sterk water gezet.

Maar voor hetzelfde geld hangt er nog ergens een in een hut bij de koppensnellers een verkleind hoofd, van een lang geleden opgepeuzelde Offerman. In Amerika is een stadje dat heet Offerman. Daar zullen er toch ook wel een paar voorouders gesneuveld zijn. Die zaten daar toen scalperen nog een dagelijkse bezigheid was. Ook in Suriname en op de Antillen wonen donker gekleurde Offermannen en misschien dat een van mijn voorouders daar een zeer discutabele rol heeft gespeeld in de mensenhandel. Dus dat ze die met een knuppel eventueel zijn schedel hebben in geslagen kan ik alleen maar toe juichen.

Maar hoe zit het dan met hun zielen. En de geesten van mijn voorouders. Dolen die daar rond. Of hier. En heb ik daar dan last van. Ik geloof er niet in. Maar volgens een hoop mensen geloof ik helemaal nergens meer in.

Maar als ik van die berichten lees dan moet ik zeggen, dat ik vaak erg blij ben dat ik nergens in geloof.

Wordt vervolgd.