Er was weer een serene rust gevallen .
Een tijdje geen lawaai of geschreeuw.
Geen woekerende conflicten,
die eigenlijk nergens over gingen.

De gekken en zonderlingen gingen schuifelend op huis aan.
De denkers, de praters, de weifelaars en de doeners,
zij pakten tassen vol paperassen 
Hier en daar was er een gesprek en werd nog iets gedronken.

We zouden elkaar weer zien, dat was zeker.
Zachtjes zong iemand nog een laatste lied
en toen was het voorbij, voorlopig dan.
De deur sloot zacht, de avond viel, de maan die scheen

25 Mei 2009 .