Een nieuwe website waar ik op schrijf samen met andere ridders. Hieronder mijn eerste bijdrage.
http://www.galanteridders.nl/wp/
Een ouwe ridder Vrouwen zijn helemaal niet op zoek naar ridders laat staan naar galante ridders. Natuurlijk zijn vrouwen ook helemaal geen jonkvrouwen en de meeste al helemaal geen schone jonkvrouwen. Vroeger dacht ik dat. Alle vrouwen waren jonkvrouwen die eventueel door mij gered moesten worden. Maar door de jaren heen en na al dat gekletter met mijn wapentuig plus dat heen en weer gerij op dat witte paard, ben ik er eindelijk achter dat de meeste vrouwen helemaal niet gered willen worden. Althans niet door mij. Vrouwen kunnen prima voor zichzelf zorgen daar hebben ze mij niet voor nodig. Maar wat ik vaak nog erger vond dan de vrouwen die niet gered wilden worden waren de vrouwen die mij per se wilden redden. Ik dronk teveel, ik rookte teveel, ik at ongezond, had geen ambitie en nog veel meer zogenaamd goedbedoelde op en aanmerkingen. Een hele boel vrouwen willen graag de nieuwe Florence Nightingale of Jeanne D, Arc zijn. Meestal zagen ze daarbij wel de minuscule splinter in mijn oog maar niet het hele bos in hun eigen mooie ogen. Bovendien waren de torenkamers waaruit die jonkvrouwen gered moesten worden meestal armoedige zolderkamertjes met wasgoed van de buren op de trap. Hun avondjurken waren meestal geleend van hun oudere zuster. Hun koetsen waren over algemeen pompoenen en de glazen muiltjes van de Bristol. Dan zullen we het nog maar niet hebben over al de nep dingen aan de op het eerste gezicht bevallige lichamen. Deze ridder heeft de moed om wie dan ook en jonkvrouwen in het bijzonder te kunnen redden eigenlijk al lang opgegeven en gelukkig denkt zijn Jonkvrouw daar ook zo over en sinds die tijd gaat het eigenlijk prima met me. Natuurlijk houd ik nog steeds de deur open en help met de jas aan trekken. Ik til de zware boodschappen (als ik in de buurt ben) en loop als wij samen over het trottoir lopen aan de kant waar het verkeer rijdt. Ik loop voor haar de trap op en blijf staan in de tram terwijl zij kan zitten, maar het café ga ik dan weer als eerste in. Ik bestel haar drankjes of het eten. Laat haar(zo een beetje) kiezen waar we heen gaan en ik doe bijna alles in overleg. Ik verbaas me natuurlijk nog regelmatig over de jonkvrouwen maar ik maak me er lang niet meer zo druk over als vroeger. Ik sjok tegenwoordig rustig op mijn ouwe witte paard door het leven. Maar soms, soms zet ik nog even een cd op van de Stones om dat oude gevoel voor even terug te krijgen I will be your knight in shining armour Coming to your emotional rescue You will be mine, you will be mine, all mine You will be mine, you will be mine, all mine I will be your knight in shining armour Riding across the desert with a fine Arab charger
Emotional rescue Rolling Stones |
Een ouwe ridder
Vrouwen zijn helemaal niet op zoek naar ridders laat staan naar galante ridders. Natuurlijk zijn vrouwen ook helemaal geen jonkvrouwen en de meeste al helemaal geen schone jonkvrouwen. Vroeger dacht ik dat. Alle vrouwen waren jonkvrouwen die eventueel door mij gered moesten worden. Maar door de jaren heen en na al dat gekletter met mijn wapentuig plus dat heen en weer gerij op dat witte paard, ben ik er eindelijk achter dat de meeste vrouwen helemaal niet gered willen worden. Althans niet door mij. Vrouwen kunnen prima voor zichzelf zorgen daar hebben ze mij niet voor nodig. Maar wat ik vaak nog erger vond dan de vrouwen die niet gered wilden worden waren de vrouwen die mij per se wilden redden. Ik dronk teveel, ik rookte teveel, ik at ongezond, had geen ambitie en nog veel meer zogenaamd goedbedoelde op en aanmerkingen. Een hele boel vrouwen willen graag de nieuwe Florence Nightingale of Jeanne D, Arc zijn. Meestal zagen ze daarbij wel de minuscule splinter in mijn oog maar niet het hele bos in hun eigen mooie ogen. Bovendien waren de torenkamers waaruit die jonkvrouwen gered moesten worden meestal armoedige zolderkamertjes met wasgoed van de buren op de trap. Hun avondjurken waren meestal geleend van hun oudere zuster. Hun koetsen waren over algemeen pompoenen en de glazen muiltjes van de Bristol. Dan zullen we het nog maar niet hebben over al de nep dingen aan de op het eerste gezicht bevallige lichamen. Deze ridder heeft de moed om wie dan ook en jonkvrouwen in het bijzonder te kunnen redden eigenlijk al lang opgegeven en gelukkig denkt zijn Jonkvrouw daar ook zo over en sinds die tijd gaat het eigenlijk prima met me.
Natuurlijk houd ik nog steeds de deur open en help met de jas aan trekken. Ik til de zware boodschappen (als ik in de buurt ben) en loop als wij samen over het trottoir lopen aan de kant waar het verkeer rijdt. Ik loop voor haar de trap op en blijf staan in de tram terwijl zij kan zitten, maar het café ga ik dan weer als eerste in. Ik bestel haar drankjes of het eten. Laat haar(zo een beetje) kiezen waar we heen gaan en ik doe bijna alles in overleg. Ik verbaas me natuurlijk nog regelmatig over de jonkvrouwen maar ik maak me er lang niet meer zo druk over als vroeger. Ik sjok tegenwoordig rustig op mijn ouwe witte paard door het leven. Maar soms, soms zet ik nog even een cd op van de Stones om dat oude gevoel voor even terug te krijgen
I will be your knight in shining armour
Coming to your emotional rescue
You will be mine, you will be mine, all mine
You will be mine, you will be mine, all mine
I will be your knight in shining armour
Riding across the desert with a fine Arab charger
Emotional rescue Rolling Stones
http://www.youtube.com/watch?v=RzTbTzUqJtM