Een raar soort stilte.

Ik zag een man op televisie hij sprak en sprak en sprak en had vele, vele woorden. Hij sprak over de stilte, de echte stilte, die ik, door al zijn woorden niet kon horen. Ik herkende die man. Hij kwam uit de tijd dat ik een kleine jongen was, en hij in zijn schoolklas geen geluiden wilde horen. Behalve dan, toen ook al, slechts zijn eigen woorden.