Een wereld vol nieuws.

Er is zoveel nieuws dat je hoofd er af en toe van tolt. De beelden van een groepje mannen in Indonesië die op een gezellige middag met   z, n allen een huis  bekogelen met stenen, dan de hele boel in de fik steken en als klap op de vuurpijl drie mensen die in dat huis zitten, doodslaan met knuppels zal nog wel een tijdje op mijn netvlies branden. Ook het nieuws van de twaalf jarige schooljongen die zich zelf laat ontploffen bij een politiebureau in Pakistan met, als ik me niet vergis 22 doden, is voor mij ook weer onbegrijpelijk. De idioot die trots zit te vertellen dat hij verantwoordelijk is voor de aanslag op een vliegveld, enkele weken geleden in Moskou, en het dreigement dat er nog veel meer ongelovige doden zullen gaan vallen deed me dan eigenlijk weer niet zoveel. Ook al die dreigementen wennen nietwaar. Behalve dan het feit dat er behoorlijk wat gewone burgers zijn afgeslacht die waarschijnlijk ook gewoon hun leven proberen te leiden. Dat is dan weer schokkend.

Wat me dan wel weer wat deed was de herhaling van een stukje met Kardinaal Simones bij Pauw en Witteman waarin hij glashard zei, Wir haben es  nicht gewusst, over vermeend kindermisbruik in de katholieke kerk. Terwijl hij in ieder geval van één persoon wist dat hij dat gedaan had en die ook beschermd heeft. Ook dat die dader Ron heet schokte me een beetje.

De toestand in Egypte schept natuurlijk ook verbazing en zorg hoe dat daar verder zal gaan. Ik weet niet hoe met u is, maar na Iran in 1978 geloof ik niet meer zo in vreedzame revolutie, s.

Ik heb het al vaker gezegd maar soms snap ik niet waarom ik nog kranten lees en telvisie kijk. In feite schiet ik er allemaal niets mee op om al dat nieuws te weten. Morgen zal het waarschijnlijk allemaal weer anders zijn.

Waar ik gisteren ook weer eens niets mee opschoot was dat ik een afspraak had met iemand van een woningbouw vereniging waarvan we een kaartje hadden gekregen dat, als we tussen elf en twaalf niet aanwezig waren we een boete van 25 euro zouden krijgen omdat hij dan voor niets kwam. Nadat we om kwart over twaalf eens hadden gebeld, zei de meneer dat ie geweest was, maar dat er niemand thuis was. Dat schokte ons nogal. Uiteindelijk is hij geweest, een uur of drie te laat en ik moet zeggen hij bood zijn excuses aan, hij had de verkeerde bel gehad volgens hem.

Ja, ja. Toen ik vroeg of ik hem ook 25 euro boete kon geven omdat wij zo lang hadden zitten wachten toen zei hij dat de woningbouw daar geen

voorzieningen voor had getroffen.

Was ook wel weer schokkend.

Ronald M.Offerman

11-02-2011.