Oh vergankelijkheid
zonder schone beloftes
sta jij volop in het leven
fluistert mij zeer pril 
een inherente nabije dood 
inmiddels meer dan een halve eeuw
 
met al jouw schoonheid en verval
neem je deel aan de algehele vernietiging
ben je mooi van lelijkheid
waarbij iedere rimpel jou vertelt
een geschiedenis van leven en wellicht lijden
 
jouw dwingende dominantie
straalt macht en kracht uit
een ieder is onder de indruk
van jouw overweldigende manier van aanpak
je gaat over lijken
 
jouw overheersing kent geen grenzen
destructie is jouw wapen
jij confronteert en transcendeert
jij werkt ondergronds en ondermijnend
maar bovenal diep penetrerend
 
jij verwoest ziel en zaligheid
verwelking, bederf, verrotting en stank
zijn jouw uitgesponnen draden
je beheerst mutaties en transmuteert tot stof der aarde
het wezen van jouw heerschappij is diep en duister
 
zo worden wij wijselijk ouder 
aan algehele aftakeling onderhevig
koester ik jou tot de dood
mij vertellend
carpe diem, quam minimum credula postero
 
es van essen 21-10-2007
 

 
 
DE VIER ELEMENTEN

Als aardworm op deez' aardkloot vermeng ik mij in de materie van het hier en nu

Als onweerstaanbaar water wijst het mij de weg naar het weten

Als lichtende lucht beweeg ik me door de talloze tunnels van het labyrint

Als vlammend vuur versta ik de veelheid van de beperking

Zo voel ik het verschil

Zo duelleer ik in dualiteit

Zo ervaar ik de eenheid

Zo neem ik waar

Zo existeer ik

 

 

ZINTUIGLIJK

Op de drempel van het heden

ruik ik de geur

zie ik het licht

hoor ik muziek

proef ik de sfeer

voel ik de trilling

tast ik af

 

 

CARPE DIEM

Waar de duisternis der nacht

plaats maakt voor een nieuwe dag

daar waar mijn hart klopt

mijn adem haalt

mijn bloed stroomt

mijn stof wisselt

 

 

AFSCHEIDSWOORDEN VOOR MIJN VADER

Vader

mijn scheppende kracht

mijn veilige haven

niet meer hier

overgegaan als bloemen in hun zaad

uw creatief wezen altijd in mij verankerd

nu kunt u rusten in eeuwigheid

en in eeuwigheid zullen we elkaar ontmoeten

zo zijn en blijven wij met elkaar verbonden

overgave tot het eeuwig leven was een grote strijd

moe van leven en verlost van lijden

kunt u zich koesteren in de schoot der eeuwigheid

 

 

AAN DE STAART GRAAG

De ochtend gevallen

hevige kater en heftig verlangen

focus ingedaald naar liefde en lust

mijn tred versneld naar de Kakerssteeg

moment aangebroken

mijn blik gericht op het goddelijk lijf

een lichte huivering trekt door mij heen

het geuren, het proeven, het genieten

een ware catharsis van smaak

zo'n stevige aan de staart

associërend op  vis moet zwemmen

is mijn volgende handel en wandel: de kroeg