File

Gisteravond had ik een afspraak met de twee andere leden van De Blaffende Honden, Rogier Trampe en Michael Abspoel. We hadden afgesproken bij een weg restaurant even voorbij Almere. Lekker strategisch plekje. Rogier moet uit Friesland komen, Michael voor zijn werk uit Hilversum en ik uit Amsterdam. Dus we hadden een plekje in het midden bedacht. Prima alleen de tijd van de afspraak was dan voor mij een beetje ongunstig want de file begon voor mij al bij de voordeur in stadsdeel de Baarsjes.

Door de jaren heen zijn er toch aardig wat kennissen van mij de stad uit gegaan. De meeste naar plaatsen en steden rondom Amsterdam. Als ik dan vroeg of het niet vervelend was om dan steeds met de auto te moeten en zo lang in de file te moeten staan. Op die opmerking kreeg, ( en krijg) ik altijd verontwaardigde reactie, s, dat, dat allemaal wel mee valt. De meeste van die vrienden waren sneller thuis dan ik. De tram doet er langer over naar jouw huis. Hooguit een kwartier rijden en dan ben ik thuis. Ik heb nooit las van file, s. Eindelijk weg uit die stinkstad. Dat soort dingen zeiden ze dan. Maar altijd als ik dan met de auto langs hun dorpen of stadjes kwam en een beetje op de klok lette dan was ik altijd veel en veel langer onderweg. Als ik dat dan vervolgens zei tegen al die vrienden die de stad de rug hadden toe gekeerd, dan reed ik als een slak, ik was gewoon al traag of ik kon niet auto rijden. Dat geloof ik allemaal maar dan nog lukt het mij nooit om ergens snel te zijn met de auto.

Naar Almere gaf de routeplanner aan dat ik er in totaal 41 minuten over zou doen. Maar toen ik bij aankomst op mijn klok keek had ik er toch bijna anderhalf uur over gedaan. De file begon op  het Surinameplein, waar ik de snelweg op ging en eindigde ver voorbij de afslag Almere. Het laatste stukje ging prima. Toegegeven, de terugweg, daar heb ik 55 minuten over gedaan(stukje verkeerd gereden) dus dat klopte wel aardig.

Ik hou ook helemaal niet zo van autorijden. Misschien is dat het wel. Dat elke minuut die ik in de auto zit dat ik die erg lang vind duren. Maar ik ben erg blij dat ik in de stad woon want als ik, zoals gisteren, al die duizenden mensen in die auto, s zie zitten die dat elke dag moeten doen dan lijkt me dat echt vreselijk. Ik weet wel dat die mensen het ook allemaal niet lekker vinden en dat ze keuze, s moeten maken tussen wonen en werken. Maar toch, jaloers ben ik er niet op.

Geef mij maar de fiets daarmee ben ik altijd zo thuis. Zelfs als ik af en toe onderuit ga.

P,S.

De honden gaan weer druk aan het werk.