haruki murakami

Als 't om het lezen van boeken gaat, ben ik akelig kritisch. Ze passeren niet zomaar mijn eenpersoonsballotagecommissie.
Na De opwindvogelkronieken - Haruki Murakami  een door mij verslonden ongelooflijk goede pil van bijna 900 pagina's en het volgende boek, zijn nieuwste, 1q84 - Boek een en twee - Haruki Murakami dat nog op stapel ligt, wilde ik eerst zijn vorige boeken lezen. 
Na een bibliotheekbezoek nam ik er gelijk drie mee naar huis. 
De jacht op het verloren schaap - Haruki Murakami -  heb ik vandaag met een zucht van genoegdoening dichtgeslagen. Wat een schrijver, wat een fantasie. 
Over de inhoud ga ik het niet hebben want dat is via internet te lezen. Wél benadruk ik zijn eigenheid van schrijven. De lezer wordt in een wereld van alledaagsheid geslingerd waar realisme en mythologie de boventoon voeren. Metafysische vraagstukken en historische verkenningen worden je aangereikt. Beeldend bizar absurdistisch absurd met fenomenale dialogen, gedachtekronkels en taalgebruik. Het ging bij mij zover dat ik de landkaart van Japan erbij heb gehaald om de ikfiguur in het boek op zijn reis te volgen. Hij neemt je mee naar het noordelijkste deel van Japan: Hokkaido, waar 'de jacht' begint.
  Zonder weerga: een aanrader!

es van essen