Heipalen 

Ik snap dat als er een huis gebouwd moet worden dat er dan heipalen de grond in moeten. Amsterdam die mooie stad is gebouwd op palen, klinkt het oude liedje. Bij mij verderop zijn ze al een tijd bezig met allerlei bouwwerkzaamheden. Een blok huizen is gesloopt en het is bedoeling dat daar een soort zorgcentrum komt en een behoorlijk aantal huizen en een parkeer garage. Dat klinkt allemaal prachtig. Ik ben zelfs wel eens naar een informatieavond geweest en de plannen die ze daar tegen ons vertelden klonken erg goed. De buurt zou er erg van opknappen. Het is en blijft toch een vogelaar of te wel een achterstand wijk, nietwaar. Volgens de gemeente dan want zelf vind ik het nogal mee vallen.

Er komen natuurlijk ook weer een behoorlijk aantal koop huizen in het complex, want het idee daarachter is dat je dan toch andere mensen naar de wijk trekt. Met dat idee in het achterhoofd staat heel Amsterdam inmiddels te koop, dus daar keek ik niet van op. Maar nadat het oude gebouw gesloopt was gebeurde er enkele maanden helemaal niets. Waarom er niets gebeurde was voor mij onduidelijk. Maar plotseling kregen we een brief dat ze  echt gingen beginnen met de fundering.

Ze hadden een revolutionaire manier van heien en ze zouden s’morgens om zeven uur beginnen en dan ook nog laat door gaan zodat wij, als buurt bewoners zo kort  mogelijk last van dat heien zouden hebben. Inmiddels zijn we een maand verder. En wat in de brief stond klopt voor het grootste gedeelte. Ze beginnen vroeg en ze eindigen laat maar verder zie ik nog geen eind komen aan het gedreun dat de godganse dag door gaat. Elke keer als het even stil is dan denk ik, zou dit de laatste zijn. Maar mijn hoop wordt steeds letterlijk en figuurlijke de grond in geboord. Soms ga ik maar een eindje lopen door het park om het geluid even te ontlopen, maar dat kan je ook niet twaalf uur op een dag doen.

Ik heb wel eens gelezen dat in de tijd dat er nog handmatig werd geheid, een paar honderd jaar geleden, de mensen die het heiblok naar boven moesten hijsen daarbij allerlei liedjes zongen. Meestal waren dat zeer vunzige liedjes. Toen zal er ook wel veel lawaai geweest zijn maar naar mijn idee maakten de liedjes het dan toch dragelijker. Maar gelukkig woon ik niet tegen het bouw terrein aan want er staan ook nog eens de hele nacht allerlei pompen keihard te draaien. Dan heb je dag en nacht kabaal. Om gek van te worden nietwaar. Vanochtend werd ik om kwart over zeven wakker van de stilte. Zouden ze klaar zijn dacht ik,  maar nee, om half acht begonnen ze weer.

Ze hadden zeker even uitgeslapen. Ik zegen de dag als ik dat ook weer kan.