Herfst.

Eindelijk ik heb het ook. Terwijl ik al twee dagen bezig ben met een nieuwe column komt er niets uit mijn toetsenbord. Vreemd. Ik ben nu al zestien keer opnieuw begonnen en elke keer als ik een stukje op weg ben dan denk ik, goh wat een slap gelul eigenlijk. Wie zou dit willen lezen. Ik zelf niet in ieder geval. Dus ik sla het op( je weet het nooit misschien is het toch wel erg goed) en ga weer wat anders doen. Ik ben een stapel boeken aan het lezen, Machiavelli, de heerser(indrukwekkend) Thomas Mann, dood in Venetië, (erg mooi)  God is Gek van Kluun (net uit en interessant) Mannen die vrouwen haten, Stieg Larssonn,(net begonnen)Zwaan kleef aan,  Henny Vrienten (boeiend) Wolken boven E, Boris Ryzji (mooi).

Je zou dus zeggen stof genoeg om een columnpje over te schrijven. Maar niets komt er op mijn beeldscherm. Ik heb me aardig zitten opwinden over het  AOW debat en dat ik natuurlijk de lul ben. Over het gedoe van Herman van Veen en Wilders. Over Rutte en Wilders. Over Pechthold en Wilders. Over Kant en Wilders en over iedereen en Wilders ook nog. Maar om er nou een column over te schrijven. Nee, daar heb ik nou weer geen zin in.

Ik heb vandaag voor het eerst een van mijn eigen liedjes in gezongen in een studio, erg leuk en was goed gelukt. Zondagavond ga ik samen met Michael Abspoel en Rogier Trampe in Friesland nog een paar liedjes in zingen. Volgende week gaan we een videoclip opnemen. Tussendoor moet ik gewoon ook nog werken en bovendien is het herfst. En elke keer als ik buiten kom ben ik doorweekt.  Ik wil misschien gewoon op vakantie naar een warm land. Misschien ben ik gewoon overwerkt.  Maar dat zal ik maar niet tegen mijn vrouw zeggen want anders loopt ze het hele weekend te schateren van het lachen.

Of misschien moet ik deze week gewoon geen column schrijven eigenlijk lijkt me dat het beste. Dus tot volgende week weer.