Het mag niet van Eberhard.

Het mag niet van Eberhard. Ik hoorde hem zeggen op de televisie, ik bemoei me er niet mee, maar ik hou het wel tegen. Ze gaan maar aan een schip werken dat in de Kostverloren vaart ligt. Nou hartelijk bedankt, hoor ik al die positief ingestelde jongens bij mij in de buurt denken. Mocht het u ontgaan zijn, 25 jongens uit stadsdeel de Baarsjes maakten kans om naar New York te gaan. Zij zouden daar aan een schip gaan werken maar ook iets van het land ontdekken. Eberhard is nog niet zo lang geleden bij ons in de buurt geweest toen had hij toch moeten zien dat er in de Kostverlorenvaart helemaal geen schepen liggen.

Van mij hoeft heus niet iedereen naar New York omdat je toevallig een beetje je best doet voor je stadsdeel. Ik heb zelf vanmiddag nog een paar propjes van straat op geraapt en in de vuilnisbak gedaan, maar ik vraag toch ook niet om zo een reisje. Maar mij stoorde het niet zo dat sommige jongens weg mochten als een soort beloning. Ik vroeg me alleen wel af waarom het alleen maar jongens waren die mee mochten en geen meisjes. Of had ik dat nou weer verkeerd begrepen.

Zoveel geld is het nou toch ook weer niet. 25.000 euro. Een kniesoor die daar over valt, zou ik zeggen. Helemaal als je afzet tegen de 50.000 euro die het party schip De Stubnitz even tussen neus en lippen door kon lenen.  Wat ik dan eigenlijk veel vreemder vind. Er komt hier een schip, ze overtreden de wet, hebben geen geld voor het personeel, niet voor eten, maar vooral niet voor diesel olie voor de terugreis. En daar is dan wel geld voor. Het zal mij benieuwen of dat schip volgend jaar weer terugkomt uit Kopenhagen. Volgend jaar zouden ze namelijk dat geld terug betalen. Daar heb ik Eberhard dan weer niet over gehoord.

Maar wat ik ook zo gek vind aan dat New York verhaal, dat is dat toen er van de zomer zoveel feesten waren in New York voor het vierhonderd jarig bestaan van New York, het leek of bijna heel  Nederland daar zat, inclusief hordes journalisten, kamerleden,  ministers, staatsecretarissen, dure schilderijen, verschillende prinsen en prinsessen en weet ik wie daar allemaal nog meer zat. Nou kan je mij niet wijs maken dat al die mensen die ik daar vrolijk feest zag vieren dat allemaal uit hun eigen portemonnee betaald hebben. En je kunt me al helemaal niet wijs maken dat al die mensen iets verschrikkelijk goeds voor hun land hadden gedaan. Laat staan voor hun eigen buurt.

Maar goed die jongens gaan in ieder geval niet naar Amerika. Ze gaan nu naar Polen om Auschwitz te bezoeken. Dat hebben ze helemaal zelf geregeld las ik in de krant. Maar dat klinkt toch anders dan New York, zei een van die jongens teleurgesteld, die misschien kans maakte om mee te gaan naar Amerika.

Het lijkt mij in ieder geval een stuk leerzamer.