Het rijk der lulligheid

Laats hoorde ik een verontrustend bericht. Het is crisis in de wereld zowel economisch, moreel als politiek, ook de natuur doet wat dat betreft van tijd tot tijd een flinke duit in het zakje. Je zal vandaag de dag maar in Australië wonen! Ben je eerst uit je huis gejaagd door het vuur, word je nu door het wassende water weggespoeld. Lijkt me geen pretje. De enige die er nog een beetje goed vanaf komen zijn de bankiers. Als ze hun bonus niet inleveren dan dreigt ontslag, maar daar zal dan heus wel weer een leuke vertrekpremie aan vast zitten, dat is immers geen bonus. Verder doet de rest van de EU staten met steeds meer succes hard zijn best om onder het belachelijke rookverbod in de horeca uit te komen, terwijl wij met Zweden het hoogste percentage stoppers met roken hebben. Het gaat goed, nee geweldig met ons. We houden ons netjes aan de regels, lopen braaf in de pas en zijn bang als het moet. We leven werkelijk in het rijk der lulligheid.

  Maar er is hoop. Ik luisterde laatst naar de radio en daar hoorde ik het verheugende feit. Het mocht dan wel crisis zijn, maar het breien is weer in opkomst! Vooral jongeren zijn door het breivirus aangestoken. Het kan niet beter voor het breien vertelde Marjo van de Heugdenkom, van breikroeg Het Kluwnest in Oldenzaal: ‘Het breien is enorm in opkomst, wij zijn de eerste breikroeg. Mensen hebben genoeg van loungen, breikroegen zijn haar opvolger. ‘Ik zie iedereen in de Suzy-Wong al in zijn hippe zelfgebreide trui met Disney print, Knabbel en Babbel, Kwik Kwek en of Kwak of Willy Wortel dan wel Lampje. Aan zijn cocktail nippend, de breipennen nonchalant onder de oksel. Hoe gaat het versieren dan: ‘Hey Chika, ik heb een b7 brijpatroon bij mij liggen, zin om een brijpennetje te steken?!’

  Daarbij komt dat de lente nu wel echt doorgebroken is! Ik verheug me al weer op alle korte rokjes, weg met de gebreide majo’s, blote benen willen we zien! Brijen vergemakkelijkt het versieren, dat is een ding dat zeker is. Want het is niet makkelijk voor ons arme jongens telkens weer op jacht te gaan. De natuur is wreed en houd geen rekening met gevoeligheden. Dan de televisie. Over lulligheid gesproken: Het lulligste maar ook leukste personage dat ik ken op tv is toch wel Ross Geller van Friends. (Stel je hem voor in een gebreide trui van Peppe Le Pew) Op tv lopen onze helden altijd nietsvermoedend in grauwe, slecht zittende kleding een wachtkamer vol pasteltinten en lekkere wijven binnen. Zij zitten niet ongenaakbaar en onbereikbaar te breien, Nee, zij zitten gewillig tegen hun eigen tieten op te kijken en er word altijd gescoord. Maar helaas het echte leven is niet zoals op tv.

  Baal je ondanks de lente toch van het feit dat het leven niet is zoals op tv neem dan de Aldi folder eens ter hand. Daar kan je je verheerlijken aan allerlei lullige producten in een nog lulliger opmaak. Van renspullen tot massagetafels en rollators. Bij de Aldi krijg je het allemaal. Mijn eerste baantje was bij de Aldi. Ondanks alle slechte berichten over de barbaarse behandeling van zijn personeel heb ik daar de tijd van mijn leven gehad. Telkens als ik een dag in die lelijkheid had doorgebracht straalde zelfs Heerlen als een beloftevolle Brave New World. Mijn toekomst lag nog iets meer voor me dan nu en ik droomde van de grote stad. Moedig werkte ik mij door een zee van lullige producten: fabrieksbrood, verlepte sla, dubieuze voorverpakte maaltijden, lederen gezondheidsklompen met houten zool en eierkokers voor 24 eieren. Geloof me vanuit Aldi perspectief ziet de wereld er altijd stralend en positief uit, zeker in de lente. Daarbij komt dat de breipennen nu in de aanbieding zijn, tien maten assortiment voor 1 euro.