Intellectuele boekverkopers.
Er zijn mensen, waaronder ikzelf, die mij een vreselijke zeurkous vinden. Over ogenschijnlijk kleine dingen, kan ik me vreselijk opwinden. Nergens voor nodig, zeggen ze dan, of maak je toch niet zo druk. Maar ik kan daar niets aan doen. Een van de dingen waar ik me vreselijk over op kan winden is over mensen die in sommige boekwinkels werken. Naïef als ik ben denk ik altijd dat mensen die in een boekwinkel werken dat niet alleen doen voor het geld maar ook omdat ze gek zijn op boeken. Maar dat blijkt niet altijd zo te zijn.
Een tijdje geleden wilde ik een nieuw exemplaar van “Dood op Krediet “ van Celine kopen… Hij is een van mijn favoriete schrijvers…Ook al weet ik dat hij niet zuiver op de graat was… Niet voor, tijdens en na de oorlog… Maar zijn manier van schrijven vind ik nog altijd prachtig… Toen ik het boek niet zo snel kon vinden en het vroeg aan een van de verkopers, toen vroeg deze heel verbaasd wie ik bedoelde en wat voor boeken zij dan schreef. Ik kon niet na laten om te vragen waarom hij in hemelsnaam in een boekwinkel werkte als hij nog nooit van een van de grootste Franse schrijvers aller tijden had gehoord. Daar kon hij geen antwoord op geven.
Ook de man die in de zeer intellectuele boekwinkel in Amsterdam , waarvan ik de naam niet zal noemen maar de winkel zit op het Spui, werkt die niet na kon laten vreselijk bijdehand te doen na mijn vraag over een boekje van Toon Hermans, irriteerde mij mateloos. Toon Hermans word tegenwoordig meer gelezen dan W.F. riep hij op een denigrerend toontje naar zijn verderop staande collega. Nadat ik gezegd had, dat mocht hij het boekje hebben, dat hij het dan in zijn intellectuele boekverkopersreet kon steken en dat ik dat eventueel ook nog van harte zou betalen, vond hij mij onbeschoft. Ik ben al jaren niet meer in de winkel geweest. Ik wil hier maar mee zeggen wat een redelijk onschuldige opmerking al met mijn gemoed kan doen.
Van de week wilde ik het boek “Alleen maar nette mensen” kopen. Ik zag het boek niet liggen in de winkel en na mijn vraag aan de verkoper of hij het boek had van Robert Vuijsje keek de man mij zeer verbaasd aan, wie is dat, vroeg hij mij. Terwijl Robert Vuisje toch een redelijk veel besproken boek heeft geschreven. Hij heeft net de Gouden Uil in België gewonnen. Hij was genomineerd voor de Libris literatuurprijs. Bovendien is de naam Vuijsje, ook door zijn vader en oom. niet helemaal onbekend in boek lezend Nederland. Maar de beste man had nog nooit van hem gehoord, al trok hij wel zijn “ik ben een vreselijk belezen mens blik… na lang zoeken zei hij dat ze het boek niet hadden. Ik kon het boek wel bestellen als ik de naam even wilde spellen. Ik heb maar gezegd dat ik nog even verder ging kijken. Bovendien ben ik niet eens kwaad geworden.
Ik ben oud geworden.