Jan Smit, Yolanthe en de privacy.

Ondanks de kans dat hier op blggr een zelfde soort ruzie ontstaat als er op dit moment in het Amsterdamse Parool gaande is tussen de columnisten Max Pam, Theodoor Holman versus  Prem Radhakisun over het boek “Allemaal nette mensen  ‘ van Robert Vuijsje, moet ik hier toch reageren op de column van Lonneke over Jan Smit.  In tegenstelling tot ondergetekende verbaasd Lonneke zich er heel erg over dat er zoveel aandacht word besteed aan het uit elkaar gaan van jan Smit en Yolanthe.  Mijn collega Blggr Joop Grootjans is het met haar eens en vind het ook een non issue.

Aan gezien Jan Smit een van de populairste zangers van het moment is, met duizelingwekkende aantallen fans en daar mee gepaard gaande cd verkopen, vind ik het niet gek dat al de media hier op reageren. Zelfs de premier betuigde zijn spijt over het uit elkaar gaan, maar dat zal meer over de gemiste  kans van eventuele uitbreiding van de Nederlandse christenschare zijn geweest. Ook Bos probeerde weer leuk te doen met een grappig bedoelde opmerking die zoals altijd weer nergens op sloeg. Populair doen over de rug van een ander is bij de PvdA al jaren beleid, dus daar verbaasde ik me dan weer niet over.

Waar ik me wel over verbaas is dat er dan zo maar even ontkent word wat voor impact Jan Smit heeft op Nederland. Want of je zijn muziek nou leuk vind of niet,  je moet toch toe geven dat het een top artiest is. Niet alleen Jan Smit  maar ook mensen als Nick en Simon en de drie J,s , die hij in zijn slipstream met zich mee sleept,  staan voortdurend in de hitparade.. Bovendien vind ik Jan Smit ook nog een erg sympathiek persoon en een geboren artiest bovendien  is het ook voor hem erg vervelend als zijn relatie stuk loopt...

Het kan me mateloos irriteren dat er over Nederlandse artiesten altijd een beetje laatdunkend word gedaan. Andre Hazes was slechts een volksjongen en ordinair en weet ik wat nog meer. Pas na de film die over hem gemaakt werd,  vond het zogenaamde intellectuele gedeelte van Nederland hem ook leuk. Want toen mocht het schijnbaar. Maar ook Johnny Jordaan, Willy Alberti, Gerard Joling, Gordon, Frans Bauer, Armin van Buuren, en nog een eindeloze reeks Nederlandse artiesten zijn volgens een gedeelte, laten we zeggen ,,Ons soort mensen, niets aan en slechts voor het gewone volk. Terwijl die mensen miljoenen mensen plezier doen en ook nog eens tientallen miljoenen Cd,s verkopen.

Bovendien is het weer eens wat anders dan een klassieke componist die met een over betaalt orkest in een leeg muziektheater speelt,  wat ook nog stijf staat van de subsidie.

Maar wat me nou het meest verbaasd  is het feit dat je terwijl je na een avond stappen een beetje staat te bekken in een parkeer garage, dat je je zelf dan de  volgende avond op televisie terug ziet op de beelden van een bewakingscamera.  Nou maakt het mij niet zoveel uit want ik kom na het stappen nooit in een parkeer garage. Maar het is wel raar dat al die  politici roepen dat al die camera,s er voor onze veiligheid hangen en dat onze privacy ten alle tijden worden gewaarborgd.

Maar daar hoor je Bos en Balkenende dan weer niet over. En mijn medebloggers trouwens ook niet.