Nadat ik alweer anderhalve week geleden gevallen was met de fiets gaat het inmiddels alweer een stuk beter. Ik loop niet meer de hele dag met een mitella en ik slik ook wat minder paracetamol. De hersenschudding gaat volgens mij ook weer de goede kant op. De wonden op mijn hoofd en in mijn gezicht zijn bijna weer weg en ook mijn knie kan ik weer buigen. zonder al te veel pijn.

Het voordeel van zoveel ongemak is dat je wel gedwongen word om rustig aan te doen.(wat is het verschil vraagt mijn vrouw, je ligt altijd op de bank bevelen te geven) Omdat ik toch geen kant uit kan vroeg een vriend van mij of ik een paar seizoenen van de hit serie LOST van hem wilde lenen. Ik had de serie nog nooit gezien terwijl hij toch al aardig lang op TV is.  Ik hou niet van serie, s dan kijk ik één deel en de volgende week ben ik het vergeten en mis ik weer de helft maar nu dacht ik ach, als ik twee tot zes weken niet veel kan doen dan kan het wel. Ik zal u zeggen, ik zit er dan ook helemaal in.

Elk seizoen bestaat uit ongeveer twintig afleveringen en het gaat over passagiers van een neer gestort vliegtuig die op een heel mysterieus onbewoond eiland terecht komen. Daar gebeuren allerlei zeer schimmige dingen . En het is ook helemaal niet onbewoond. Inmiddels heb ik vier seizoenen gezien en er zijn zoveel mysterieuze dingen gebeurt dat ik hier niet meer kan vertellen wat allemaal.

Elke aflevering duurt een minuut of 45 dus u snapt dat ik er nu ongeveer een kleine veertig uur LOST op heb zitten. Mocht u er over denken om zo een serie te kopen, kijk uit want het is zeer verslavend. Na vijf, zes afleveringen  wil je toch weten hoe het verder gaat met de vele mensen die er in mee spelen.

Maar ik zit er inmiddels zo in dat ik er een beetje paranoïde van word. Er komt nog al wat geweld in de serie voor, dus voor dat ik de douche in ga kijk ik eerst of daar geen hinderlaag is gelegd door iemand. Ik noem mijn vrouw Kate of sproetje(freckels) omdat een van de hoofdrolspeelsters zo heet. Voor ik mijn bed in ga zoek ik de kamer af naar slangen of giftige spinnen die op het eiland veelvuldig voor komen maar die ik eerlijk gezegd in de Baarsjes nooit ben tegen gekomen. In mijn dromen slinger ik aan lianen door bomen, vang everzwijnen met mijn blote handen, zwem door immense watervallen, heb verschrikkelijke vechtpartijen met andere eilandbewoners en win ook nog, en als klap op de vuurpijl versier ik elke gestrande vrouwelijke mede passgier die daar ook nog allemaal zeer enthousiast op reageren. Ik krijg ze mijn tent niet meer uit. Ik ben nu aan deel vijf begonnen en ik dacht dat  dat de laatste was maar er schijnt nog een seizoen te zijn.

Ik ga het afkijken maar het word tijd dat ik weer beter ben want  als het zo door gaat ga ik er zelf nog in geloven dat ik er in mee doe.