DE GESCHIEDENIS VAN ROTTERDAM (1)
Er is een tijd geweest dat Ahmed Aboutaleb hier
nog geen burgemeester was, dat Feijenoord nog geen
stuurloos Narrenschiff vol lieve kleurrijke jonge
jongens was, dat stichting uitgeverij Douane nog
niet bestond, dat haven en hoeren nog niet uit het
hart van de stad waren verdreven, dat de stad nog
niet was gebombardeerd tot groene, jonge,
populistische architectuurhoofdstad van Nederland,
dat de Haven aan Zee nog niet alleen maar de
grooste van Europa was, dat Feijenoord nog nooit
de Grote Orencup had gewonnen, dat de Lijnbaan nog
geen Michelinster had, de stad überhaupt nog niet
gebombardeerd was, dat er nog geen bruggen naar
Zuid waren, dat er helemaal nog geen Zuid was,
alleen Sjaarloos, dat Sjaarloos er nog geen eens
was, dat Erasmus hiero nog niet eens geboren was,
laat staan vertrokken, dat er nog geen dam in de
Rotte lag... het is moeilijk voorstelbaar maar
zo'n tijd is er geweest... Hoe ging dat toen dan?
1. In het begin scheidde God het licht van het
donker door de grootste TL-bol ever op te hangen:
en er was licht!
2. Toen scheidde hij de hemel van de aarde: er was
lucht en er was aarde, en dat was al een hele
vooruitgang!
3. God had helemaal de smaak te pakken en scheidde
nu ook nog eens het land van het water en hij vond
het wel mooi - hij was een echte natuurliefhebber,
maar het was hem nog te saai, er moest (zo) nodig
leven in de brouwerij!
4. En toen nam God een cruciaal besluit: hij koos
voor een soort perpetuum mobile, genaamd leven:
hij maakte het mos, hij maakte het bos, hij maakte
de os, het ros en tenslotte je weet wel.
7. Hij was er bijna, God, want toen hij met een
onderdeel van Jeweetwel (m) ook Jeweetwel (v) had
gemaakt, dacht hij: hehe, dit is het, ze zoeken
het verder maar uit.
8. Hij nam een dagje vrij en we hebben hem nooit
meer teruggezien...
Goed, aarde was van water gescheiden, maar hier in
deze contreien niet! Dat konden wij mooi zelf
doen. Maar te beroerd zijn we nooit, dus dat
hebben we gedaan, en hoe! We hebben gewoon
allemaal hekken in het water gezet, om het land en
zo hebben we stukje bij beetje de Noordzee
teruggedrongen. We geloofden niks, want we deden
alles met onze eigen handen. ..
Maar verderop in de wereld ging het heel anders
toe. Daar deden de mensen niks en kregen ze alles
in de schoot geworpen. En als er dan toch een
kleine kink in de kabel kwam, begonnen ze te
zeuren, als kleine kinderen, bij een soort vader
en moeder, een opperwezen waarvan ze wilden dat
het boven hen stond. En soms kwam het natuurlijk
toevallig zo uit dat zo'n 'gebed' werd 'verhoord'.
Zo is het allemaal gekomen.
Beetje marketing, beetje handige jongens in snelle
jurken en hatsiekiedee: de wereld lag aan hun
voeten. Hier niet meteen, ze hebben er nog eentje
vermoord, maar toen hier af en toe een dijk
doorbrak, namen de mensen de verderfellijke
gewoonte van elders over en sloegen ook aan het
bidden...
Vissen deden ze ook. Het was weliswaar niet zo
lekker als vlees, maar soms moest je wat. En om
het dan een beetje gerieflijk te maken legden ze
dan dikke boomstammen in het water, dan konden ze
lekker 'midden in de rivier' staan. Zo ook in het
stinkende riviertje de Rotte. Er kwam een dam in,
er kwamen mensen wonen die niet meer weg gingen,
ze noemden het een stad en stichtten meteen een
brouwerij: Brand, 1340. Jammer dat die brouwerij
later naar Limburg is vertrokken. Maar ja, er is
zo veel jammers in de wereld. Proost!
CHERYONOK
Voor meer Rotterdams nieuws klik op de link.