Prem Radhakishun heeft (weer) ruzie.

In het Amsterdamse Parool is een ruzie ontstaan tussen divers columnisten en ook de lezers bemoeien zich er mee. Dat kan, columnisten zijn waarschijnlijk ook gewoon mensen,  al zal je soms anders denken en lezers zijn ook mensen.

Prem Radhakishun, wie kent hem niet als de vijf kwartier in een uur pratende presentator van diverse televisie programma,s, haalt in een van zijn columns fel uit naar Theodoor Holman en Max Pam. Vieze vuile racisten, zijn het volgens Prem. Dit omdat ze nogal vaak tekeer gaan tegen moslims en tegen (zwarte) allochtonen.(heeft Prem gelijk in) . Prem verbaasd zich er over dat de columnisten na de aanslag in Apeldoorn helemaal niet zo tekeer gaan tegen Karst T. Als het een moslim of een zwarte was geweest dan was de wereld te klein geweest(heeft Prem gelijk in).

Er is een tijd geweest dat ik nogal veel in de Bijlmer kwam en daar kwam ik Prem wel eens tegen bij de supermarkt of in winkels en ook daar lulde hij iedereen de oren van de kop. Wat soms nogal eens irritant was. Ook als ik hem op t.v. zie en hij weer met geen mogelijkheid zijn mond kan houden, denk ik ook wel eens, man hou toch eindelijk eens je mond. Maar Prem legt natuurlijk wel vaak zijn zenuwachtige drukke vinger op de (blanke) Nederlandse zere plek. En dat vind ik knap. Ik lees soms ook dingen van allerlei keurige (blanke) columnisten  of journalisten dat ik me afvraag waarom het nodig is om voordurend dezelfde bevolkingsgroepen in de hoek te zetten.

Maar ja, Ik ga er vanuit dat het allemaal wel goed komt met de Nederlandse bevolking, al  kan dat natuurlijk wel even duren. Sommige mensen vinden dat naïef van me en volgens hen steek ik zelfs mijn hoofd in het zand. Ik wil volgens hen alle problemen niet zien die de multi culturele samenleveing met zich mee brengt. Dat zal dan wel. Maar ik deel de mensen een beetje in naar de maatstaaf, je hebt klootzakken en je hebt aardige mensen en dat is dan bij mij ongeacht kleur, afkomst, geloof, geaardheid en wat er verder nog anders mag zijn dan de zogenaamde keurige (blanke) samenleving.  Prem blijf lekker schreeuwen als ongeleid projectiel.

En al lul je de oren van mijn (blanke) kop, ik ben (een witte) fan.