Stieg Larsson en Tony Soprano

Ik ben gek op lezen maar sommige boeken daar komt geen eind aan. Ik ben bezig in de Millennium trilogie van Stieg Larsson. Drie boeken zo dik als een telefoonboek en met een verhaal waarin een meisje met een zeer moeilijke jeugd en een overgelopen Russische spion(die haar vader is) samen met een journalist, Michael Blomkvist de hoofdrol spelen. Ik ben in het laatste deel, dus deel drie. En als ik heel eerlijk ben dan zou ik moeten zeggen dat ik er eigenlijk niet door heen kom. Vroeger stopte ik dan met zo een boek maar het lijkt dat hoe ouder ik word dat ik te vaak heb gehoord, als je ergens aan begint dan moet je het af maken, dat ik dat zeker met boeken probeer te doen.

Maar deel één las erg soepel weg. Deel twee had ik al wat meer moeite mee, omdat de schrijver eerst uit ging leggen wat er in deel één was gebeurt, maar aangezien ik dat net had gelezen, lag dat allemaal nog vers in mijn geheugen. Waardoor, laten we zeggen de eerste 250 bladzijdes van deel twee een beetje herhaling van zetten was van deel één. Maar goed daarna werd het weer erg spannend, dus ik heb niet voor niets door gelezen. Ondertussen had ik ook nog de film gezien die van deel één is gemaakt (deel twee en drie zijn er ook maar ik wil eerst die boeken even uit hebben)dus misschien is het gewoon een beetje teveel van het goede geweest.

Het vreemde is ook dat er in mijn omgeving heel veel mensen zijn die de boeken en de film hebben gelezen en gezien en die zijn allemaal erg positief. Ook over deel drie. Ik vind me zelf dan zo een vreselijke zeikerd als er weer iemand aan me vraagt hoe ik het vind, dan zeg ik maar dat ik het heel spannend vind. Terwijl het niet zo is. Maar ik wil ook weer niet de persoon zijn die overal iets over heeft te mekkeren. Maar het kan ook komen door dat ik plotseling ben gevallen voor televisieserie, s op DVD.  Een tijdje terug heb ik zes seizoenen LOST gezien, een serie over een vliegtuig dat op een ogenschijnlijk onbewoond eiland neerstort. Zoals u begrijpt hoef je niet telkens te wachten op volgende week maar dat je met zo een serie de hele tijd door kan blijven kijken.

Nu heb ik een paar seizoenen gekocht van De Soprano, s, een serie over een maffia familie uit New York. Erg boeiend, vermakelijk en spannend maar bovenal ook verslavend. Ik ben bij seizoen twee en er zijn er zeven. Dus voorlopig ben ik nog wel even bezig. Maar goed ondertussen moet ik dat boek ook nog uit lezen terwijl ik er niets meer aan vind.

Maar zoals ik al zei, waar je aan begint dat moet je afmaken. dus dat doe ik dan ook,  maar eerst nog even Tony Soprano.  Ik hou u op de hoogte.