Weg met het Centraal Station.
In de kroeg ontstaan veel goede plannen. Aangezien ik een groot gedeelte van mijn leven in diverse kroegen heb doorgebracht ben ik deel genoot geweest van tientallen zo niet honderden geweldige ideeën en plannen die de hele wereld zouden veranderen. . Maar gelukkig gaat het met een hoop plannen die je in de kroeg maakt, totaal mis. Vaak zijn ze eigenlijk al tot mislukken gedoemd omdat de meeste mensen in de morgen met een kater, toch anders naar hun plannen van de avond daarvoor. Ik probeer daar voor te waken. Een hoop plannen die ik in de kroeg bedacht heb, daar heb ik vaak veel energie in gestoken om ze te laten lukken. Al moet ik eerlijk zeggen dat er een hoop alsnog mislukt zijn.
Zo ook het idee om een actie comité op te richten om het Centraal Station te laten slopen. Een paar vrienden en ik vonden(en eigenlijk vind ik dat nog steeds) dat het Centraal Station op de totaal verkeerde plek staat. Amsterdam is een havenstad, maar daar kan je bij het originele haven gebied,dus het IJ, erg weinig meer van merken. Amsterdam is afgesloten van het water en dat is doodzonde, vonden wij. Dus weg met dat station. De plannenmakers van het comité (vier man en alle vier frequente kroegbezoekers) plaatsten een advertentie in de krant. Eigenlijk hadden we geen hoop om ook maar iets te horen. Bovendien vonden de meeste mensen tegen wie ik het plan vertelde ons gek of gaven ons het advies misschien maar wat minder in de kroeg te gaan zitten. Groot was onze vreugde en verbazing toen we toch van verschillende kanten reacties kregen. We waren niet de enige met het plan.
Het bleek zelfs dat er al vele jaren een ander klein comité bestond die ons allerlei folders, stickers en protestbrieven opstuurden. Het leek het concurrerend comité een goed plan om onze krachten te bundelen, want dan stonden we sterker. Dat wilden wij wel en vol goede moed togen wij na wat telefonisch overleg naar de eerste vergadering . Het zou die avond gelijk de oprichtingsvergadering worden van ons gezamenlijk comité.
Wij kwamen bij iemand thuis in de pijp op een zeer kleine halve woning, De woning was met de zeven mensen die er al waren en wij vieren, voller dan mij lief was. Bovendien was er de hele avond alleen maar thee te drinken en bleken de overige leden zeer breedsprakig. Terwijl wij, gewend aan de rijkelijk vloeiende alcohol, elk willekeurig plan binnen een paar minuten uitgewerkt hadden. Nadat we uit beleefdheid een paar uur geluisterd hadden naar de historische fout en de geschiedkundige vergissing en het plan van aanpak, konden wij eindelijk weg.
In de eerste de beste kroeg die we tegen kwamen hebben we ons vol overgave in de drank gestort en daar hebben we unaniem een nieuw plan opgesteld: we besloten om het plan voor het laten verdwijnen van het Centraal Station maar even in de koelkast te plaatsen. U begrijpt daar staat het nog steeds. Maar ik blijf van mening dat het een goed plan was.
De agenda.
Zondag 17 mei om 16.00 uur de laatste dichtmiddag van het seizoen in café Eijlders, waar geheel volgens plan, enkele liederen van Schubert ten gehore gebracht zullen worden. Tevens de presentatie van het blad “ZWEET”de opvolger van het ooit tevens bij Eijlders ontstane legendarische tijdschrift “BRAAK”, Plus een keur aan dichters en voordrachtkunstenaars.