We mogen alles zeggen.

Volgens sommige politici moeten we alles kunnen zeggen. Dat is fijn. Ik vind eigenlijk ook dat we alles moeten kunnen zeggen wat we willen. Maar net zo vaak vraag ik me af waarom zal ik alles willen zeggen wat er in mijn bolle hoofd op komt. Zelfs al zou ik dat willen is het toch ook niet erg, om over een hoop mensen mijn mond dicht te houden. Ik denk vaak genoeg goh,  wat is dat een flapdrol maar dat hoef ik het niet gelijk te zeggen. En zo een simpel scheldwoord levert al een rel op van jewelste bleek in de tweede kamer. Terwijl het toch een mooi Hollands woord is. Vaak denk ik laat ik mijn mond maar houden want,  wat levert het op als ik nu luid en duidelijk mijn mening ga zitten verkondigen. Vaak vind ik die luid en duidelijk verkondigde meningen vreselijk  vervelend. Daarnet zag ik Wilders op het nieuws die mag dus ook zeggen wat hij wil.

Een goed voorbeeld is natuurlijk mijn column van verleden week voor Blggr. Zoiets onschuldigs als de scheiding van jan Smit en Yolanthe levert erg veel commentaar op.  Dat gaat dan helemaal nergens over. Want zelfs ik ben niet zo naïef dat ik denk dat door het simpele feit dat die twee uit elkaar gaan, dat  er in Afrika een snee brood meer gegeten gaat worden. Of in mijn geval een snee brood minder.  Waar hebben we het over.

Toen ik eens een column had geschreven over mijn bezoek aan Auschwitz,  toen kreeg ik daar ook commentaar over,  van sommige mensen erg lovend; maar van andere kreeg ik hele rare opmerkingen. De Russen hadden Auschwitz na de oorlog gebouwd om de Duitsers  in een nog slechter daglicht te zetten dan ze al stonden. Daarom zag het er daar nog zo goed uit. De Holocaust had nooit plaats gevonden volgens anderen. Ik schrok toen behoorlijk van dat soort gelul. Maar er schijnen mensen te zijn die dat luid en duidelijk willen ontkennen. Is dat nodig vraag ik me dan af. Ik hoef dat niet zo zeer te horen. Net zoals dat je iemand zijn geloof gaat zitten beledigen dat zal ik ook niet snel doen terwijl er  ik helemaal niets met geloof heb. Met welk geloof dan ook. Maar volgens sommige mensen moeten we daar dus ook alles over kunnen zeggen wat we willen. Waarom??

Misschien zal het wel  goed zijn als we in Nederland wat meer onze mond hielden over elkaar,  dan kunnen we misschien weer eens een normaal gesprek hebben.

Ik laat die tweede column die ik beloofd had over Jan Smit maar zitten. Dat is geen zelfcensuur maar alles is er wel over gezegd. Ik hou mijn mond er verder over. Of het nou mag of niet.